jan 18, 2018 / door Marieke Ligtelijn / In Kennisdelen, Projectmanagement

Wat is meerwaarde? Kennisdelen.

Ik werkte al een tijdje bij mijn opdrachtgever politie bij de sector Programma-, Project- en Interim-management en hoorde dat de redactie van de sectorkrant nog wel een redacteur kon gebruiken. Op een informele bijeenkomst sprak ik de hoofdredacteur aan en vroeg hem of zij interesse hadden in mijn aanmelding. Het was eigenlijk niet gebruikelijk dat een externe medewerker in de redactie kwam maar ik was welkom als ik mijn inzet voor de redactie in de vrije uurtjes zou doen. Geen probleem want in een goede relatie tussen opdrachtgever en opdrachtnemer bouw je aan beide kanten waarde op. Zo mocht ik deelnemen aan een cursus eerder dat jaar en nu gaf ik die investering weer terug door mijn vrije tijd in te zetten om de redactie te helpen.

Overdragen naar de lijn

Een van mijn werkzaamheden als projectmanager was ervoor zorgen dat mijn producten goed in de lijn werden opgenomen. Daarvoor gold het uitlopen van het proces Acceptatie met een bijbehorend Protocol van Oplevering. Omdat de politie een grote organisatie is, kent zij ook in de lijn veel afdelingen die een schakel vormen in het beheren van technische infrastructuur. Daarom bleek het proces Acceptatie en het akkoord krijgen op het Protocol van Oplevering best ingewikkeld en wanneer het niet goed ging ook langdurig. Ik had het proces al een aantal keer doorlopen en ook bij andere grote opdrachtgevers uitgevoerd. Acceptatie komt erop neer dat jouw project goede beheersbare producten maakt en je daarvoor draagvlak creëert binnen de lijn. Feitelijk zou je jezelf de vraag moeten stellen: “Wanneer ik het moet beheren, kan ik dat dan?” En wanneer “nee” het antwoord is, omdat je een cursus nodig zou hebben of een handleiding bijvoorbeeld, weet je dat jouw projectproduct nog niet klaar is om te worden overgenomen.

Handig artikel

Mijn ervaringen in het opstellen en akkoord krijgen van het Protocol van Oplevering schreef ik op in een artikel voor de sectorkrant. Daarbij checkte ik nog even de feiten waar bijvoorbeeld de laatste versie van het protocol te downloaden was en zette het artikel klaar voor de redactieraad. Mijn artikel werd gepubliceerd en toen ik maanden na de verschijning van de krant op de projectschijf in een map dit artikel terugvond met een kattebelletje erbij van “handig!” wist ik dat het artikel dus werd gewaardeerd. Ik had mijn kennis gedeeld en collega’s op weg geholpen en dat gaf een goed gevoel.